viernes, 20 de mayo de 2011

CORAZÓN ANCLADO AL PASADO


Corazón     anclado    al    pasado     
27 /  9  /  04   

Jovencísimos,    éramos   ambos
   cuando   recién    nos   conocimos
En    una   noche   de   agosto
En    un    asado,   un   domingo
Con    tus   padres,   junto    a    los   míos
Ambas    familias,  todos   reunidos
Ahí  ,   me   empezaste  a   gustar
Y    yo,   te   empecé   a   mirar
Mi     corazón,   se   empezó     a     acelerar
Tu   luz    y   la   mía,   empezaron   a   iluminar
Yo    de   doce,  tú   de   trece
Unos   niños,   en   realidad
En     mi    alma,  te     sentí
Muy     cerquita,   a    ti   de   mi
Sentimientos    transparentes
De    almas   jóvenes   e   inocentes
Tan     brillantes    como    el    sol
Una    profunda    ilusión
Transparentes   como    el   mar
De    agua   de   puro   cristal
Una   flor    de    primavera
Cuyo    fruto    aún   no   dio
Un    apretado    pimpollo
Cuya    flor   aún    no    dio
Una    brisa ,   fresca   y   suave
Resoplando    entre   los   dos
Han     pasado      ya     los    años
Y    nos    hemos   olvidado
Pero    hace   muy   poquito
Con    tu    madre   me     he   encontrado
He    mirado    yo    las   fotos
De   los    hijos   de    tus    hermanos
Lucía,    Analía   y   Nicolás
Los     he   visto  en   un   retrato
Sé     que    en    todo    este   tiempo
Tú     también     te   has      casado
El     tiempo,    no    retrocede
Ni    tampoco,   se   detiene
Ininterrumpidamente
Ha   seguido ,  así     pasando
Sos    el     próximo    en   ser   padre
El     destino,  lo    ha   marcado
Ahora    que    somos    grandes
De    ti,   un    buen    recuerdo
Ha    quedado,   en   mi    corazón
Quedó    marcado
Al     recordarte   con     ternura
Pienso     yo     que    quedó
Mi     corazón    anclado   al    pasado

Inés    Saavedra

No hay comentarios:

Publicar un comentario